ஒரு டயட்டுக்காரன் டைரியில் இருந்து….

மதிய உணவு நேரம். கொலைப் பசி.

மூன்றடுக்குக் காரியர். முதலடுக்கில் பொன்நிறத்தில் மெத்து மெத்தென்ற சப்பாத்திகள். அடுத்த அடுக்கில், நல்ல மஞ்சள் நிறத்தில், உருளைக்கிழங்கு மசாலா. நீளமாகக் கீரிய பச்சை மிளகாய்களும், எண்ணையில் வதங்கிய வெங்காயமும், சற்றே அதிகமாக மிதந்த எண்ணையும், கலந்து கட்டிய மணமும், அம்மாவின் கைவண்ணம் என்று சொல்லாமல் சொன்னது.

அடுக்கில் இருந்தது, மொத்தம் நான்கே நான்கு சப்பாத்திகள் தான்.

கொஞ்ச நாளாக நான் டயட்டில் இருக்கிறேன். எந்த உணவாக இருந்தாலும், வழக்கமாகச் சாப்பிடுவதில் பாதி அளவு மட்டும். அப்படியும் அடங்காத பசிக்கு மீதம், பச்சைக் காய்கறி அல்லது பழம் அல்லது வேகவைத்த பயறுவகைகள் . இன்று, மூன்றாவது அடுக்கில் அனேகமாக மாதுளம்பழம். அதைத்தான் வைக்கச் சொல்லி இருந்தேன்.

எனக்கு, வழக்கமாக மனைவிதான் மதிய உணவு, தயார் செய்து, கட்டிக் கொடுத்து அனுப்புவார். ஏனெனில், , என்னுடைய அம்மாவும், எல்லா அம்மாக்களைப் போலவும், ‘வாயைத் திறந்தால் காக்கா கொத்தும்’ என்கிற அளவுக்குப் பாத்தி கட்டி அடித்த பின்பும் கூட, ‘ இன்னும் ரெண்டு சப்பாத்தி போட்டுக்கோயேண்டா…. நெய் சக்கரைன்னா உனக்குப் புடிக்குமே’ என்று பொழிகிற டைப். நல்ல சாப்ப்ட்டு ஆரோக்கியமா இருந்தா எந்த வியாதியும் வராது என்று நம்புகிற தலைமுறையைச் சேர்ந்தவர். ஆனால், மனைவி, என்னுடைய operation – weight loss திட்டத்தின் டிசைனர். ரொம்ப ப்ராக்டிகல். நெய் வெண்ணை எல்லாம் கண்ணிலேயே காட்டமாட்டார். பரிமாறுகையில், நாலாவது சப்பாத்தி முடிந்த உடனே தட்டைப் பிடுங்கிக் கொண்டு போய்விடுவார். ‘ இன்னும் பசிக்குதே..’ என்றால் பச்சைக் காய்கறிகளைக் கொடுத்து ‘மேயச்’ சொல்வார்.

ஆக, இன்றைக்கு, அம்மா செய்து கொடுத்ததை , மனைவி டயட் ஃபார்முலாவுக்கு ஏற்றாற்போல அளவாகக் கட்டிக் கொடுத்திருக்கிறார்.

டிஃபன் காரியரில் இருந்த அந்தச் சப்பாத்திகள், கொஞ்சம் மோசமானவை. எத்தனை உள்ள தள்ளினாலும், இன்னும் இன்னும் என்று கேட்கும் குணம் படைத்தவை. சரியான பசியிலே, அடுக்கடுக்காகப் பிரியும் அந்த முக்கோணச் சப்பாத்தியில், காரசாரமான உருளைக்கிழங்கை வைத்துச் சுருட்டி உள்ளே தள்ளத் தள்ள, க்‌ஷண நேரத்தில் அனைத்தும் காலி.

நிச்சயம் நான்குக்கு மேல் இருக்க வாய்ப்பே இல்லை. “ஏன் நிறைய வைச்சே?” என்று நேத்துதான் செம்மை கடுப்பிலே வீராவேசமாக வம்புக்கு இழுத்து, பின் வாங்கிக் கட்டிக்கொண்டேன்., [“பாத்த்துட்டே இருங்க, நாளைலேந்து ரெண்டு ஸ்பூன் சாதம், அரை தோசை, ஒண்ணரை இட்லி, அதுக்கு வெச்சா, ஏண்டி இவளேன்னு கேளுங்க.. ஒங்களுக்குத் தொப்பையதானே குறைக்கணும்.. இருங்க இருங்க…பட்னி போட்டே, ஒரே வாரத்துல குறைக்கிறேன்”] . மீதமிருந்த உருளைக்கிழங்கை ஏக்கமாகப் பார்த்தேன். இதை வைத்துக் கொண்டு நிச்சயம் இரண்டு சப்பாத்த்திகளாவது உள்ளே தள்ளலாம். ஹ்ம்ம்ம்.. கொடுப்பினை இல்லை.

இனிமேல், அம்மா சமையலின் பொழுது மட்டும், டயட்டுக்கு ரிலாக்ஸ்சேஷன் கொடுப்போமா என்று பலமாக யோசனை. இல்லை. வேண்டாம். அது ஆபத்தான வளைவுகளைக் கொண்ட யோசனை.

சரி, மீதமுள்ள பசி அடங்க அந்த மாதுளம்பழத்தையாவது சாப்பிடுவோம் என்று காரியரின் மூன்றாவது அடுக்கைத் திறந்தேன்.

அதிலே இரண்டு சப்பாத்திகள் இருந்தன.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s