No more updates here.

இந்தப் படத்தை வேணாம்னு ஒதுக்கின சாரூக்கானுக்கும்

இப்பேர்பட்ட ஒரு கற்பனாசக்தியை கொடுத்த ஷங்கரின் ஜீன்களுக்கும்

அச்சிலே பார்த்த ஜீனோ வை பலமடங்கு வீரியத்துடன், ரஜினிகாந்த் ரூபத்தில் அசலாக நடமாடவிட்ட அமரர் சுஜாதாவுக்கும்

எப்போதும் எளக்காரமாகப் பார்க்கும் ராசீவ் மசந்த், நிகத் காஸ்மி, ராஜாசென், தரன் ஆதர்ஷ், அனுபமா சோப்ரா போன்ற வடக்கத்திய விமர்சனக் கோஷ்டிகளையே அசரடித்த மெட்ராஸ்வாசிகளின் தன்னம்பிக்கைக்கும்

அழகாய் வந்து , அமுக்கி வாசித்த பச்சன் மருமகளுக்கும்

அங்கே இங்கே அலையாமல் யாரையும் பிடித்துத் தொங்காமல் உட்கார்ந்த இடத்திலேயே ஜஸ்ட் அறுபது ரூபாய்க்கு முதல் நாள் முதல் காட்சிக்கு டிக்கட் வாங்க வழி செய்த ticketnew.com க்கும்

முதல் பத்து நிமிடங்களுக்கு தியேட்டரையே அதகளம் செய்து, பின் முழுப்படத்தையும் அமைதியாக உட்கர்ந்து பார்த்த / பார்க்க விட்ட முன்சீட்டுக் கல்லூரி மாணவிகள் கோஷ்டிக்கும்

மறந்துபோன பாஸ்வேர்டுக்கு உடனடியாக மாற்று ஏற்பாடு செய்து கொடுத்த wordpress.com நிர்வாகத்துக்கும்.

நன்றி.

இது விமர்சனமில்லை. பார்த்ததில் இருந்து நான் புரிந்து கொண்டதை, எழுதுகிறேன்.

*******

ஆயிரத்தில் ஒருவன்

சில நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பு, தமிழ் பேசும் ஒரு இனத்தினர் ( சோழர்கள்) , அதே தமிழ் பேசும் ஒரு மற்றொரு இனத்தினரால் ( பாண்டியர்கள்) நாட்டை விட்டுத் துரத்தப் படுகிறார்கள். சோழர்கள், அதற்குப் பழிவாங்க, பாண்டியர்களின் குலப்பெருமையான ஒரு ‘சிலயைக்’ கவர்ந்து கொண்டு அருகில் உள்ள ஒரு தீவினிலே ஒரு மறைவான இடத்தில் தஞ்சம் அடைகிறார்கள், என்றாவது ஒரு நாள் தாங்கள் இழந்த அனைத்தையும் மீட்டுவிடலாம் என்கிற நம்பிக்கையில்.

உண்மையில் , அவர்கள் ஒரு அமைதித் தூதுவனுக்காகக் காத்திருக்கிறார்கள்.

அப்படிச் சில நூற்றாண்டுகளாகக் காத்திருக்கும் சோழர்களின் இறுதி வாரிசு ( பார்த்திபன்), தீவிரவாதத் தன்மை கொண்ட தலைவன்.மூர்க்கன், அதே சமயம் தங்கள் மக்களுக்கு விடிவு கிடைக்கும் என்ற நம்பிக்கையில் எந்த எல்லைக்கும் சென்று எதையும் செய்யத் தயங்காதவன். நூற்றாண்டுகள் கடந்த பின்னரும், நாகரீகம் எட்டிப் பாராத பிரதேசத்தைக் ராணுவத்துக்கு நிகரான கட்டுப்பாட்டுடன் கட்டிக் காப்பாற்றி வருகிறான். ‘இனி எப்ப எங்களுக்கு விடிவு காலம்?’ என்று கேள்வி கேட்டுப் புரட்சி செய்யும் தன் மக்களையே அழித்துக் கொண்டு, தன் நோக்கம் நிறைவேற, ‘புலி’ முத்திரை பொறித்த தூதுவனுக்காகக் காத்திருக்கிறார்.

கேள்வி கேட்டு அழிந்த மக்களைத் தவிர்த்து, மக்கள் அனைவரும் அவனுக்கு விசுவாசமானவர்கள். தலைவனுக்காக தங்கள் உயிரையே மாய்த்துக் கொள்ளவும் தயங்காதவர்கள்.இவர்கள் பேசும் தமிழானது, மிக வினோதமானது ஆனால் அதுதான் கலப்படமில்லாத சுத்தமான தமிழ்.

தலைவனுக்கு ஒரு மதியூகி உண்டு. வயதானவர், நோய்வாய்ப்பட்டவர். ஆனால்,அவருடைய ஆலோசனை இன்றி தலைவன் செயல்படுவதில்லை. விரைவில், ஒரு தூதுவன் மூலமாக விடிவு வரும் என்று நம்பிக்கை அளித்துக் கொண்டு வருபவர் அவரே.

ஆனால், இவ்வளவு காலத்துக்குப் பின்னும், பாண்டியர்கள், சோழர்கள் மீதான விரோதத்தை மறக்காமல் மனதில் வைத்து வஞ்சம் பாராட்டுகிறார்கள். பாண்டியர்களின் உண்மையான நோக்கம், சோழர்கள் களவாடிக் கொண்டு போன தங்கள் குலப் பெருமையை மீட்பதே ஆகும். ஆனால், அவர்கள் அதை வெளிப்படையாகச் சொல்லாமல், அவர்களுக்கு உதவி செய்யும் தூதுவன் போர்வையில் சோழர்களின் இருப்பிடத்தைத் தேடிப் புறப்படுகிறார்கள்.இந்தக் குழுவுக்குத் தலைமை ஒரு பெண் ( ரீமா சென்) . அப்படி முன்னின்று செல்வதற்கு காரணம், அவர், பாண்டியர்களின் நேரடி வாரிசு. இந்தப் பயணத்துக்கு என்று தனியான நோக்கமும் அவருக்கு உண்டு. சிறுவயதிலிருந்தே, இந்த நோக்கத்தை மனதில் வைத்து வளர்க்கப்பட்டவர். இந்தக் குழுவுக்குத் துணையாக ராணுவப்படையும் உண்டு.

ஒளிந்து வாழும் சோழர்களைப் போல அல்லாமல், பாண்டியர்கள், மனதிலே பழிவாங்கும் உணர்ச்சியைக் கொண்டிருந்தாலும், தோற்றத்திலுல் நடை உடை பாவனைகளிலும் நவநாகரீகர்கள். அவர்கள் ராணுவப்படைக்கு நவீன படைக்கலன்கள் உண்டு. அவர்களின் அந்தத் தேடுதல் பயணம், மிகவும் சிக்கலானது, கடுமையானதும், கண நேரத்தில் உயிரைப் பறிக்கும் அபாயம் நிறைந்ததும் ஆகும். ஆனால், அக்குழு அந்தத் தடைகளைனைதையும் தாண்டி, சோழர்களின் இருப்பிடத்தைக் கண்டு பிடித்துவிடுகிறது, பாண்டியர்கள் குழு.

குழுவின், தலைமைப் பெண், தன் முதுகில் புலிமுத்திரையை வரைந்து கொண்டு, சோழர்களுடைய கூட்டத்தில் ஊடுருவிகிறார். ஆனால், சோழர் தலைவனுடைய வலதுகரமான அந்த முதியவருக்கு, இதிலே சின்ன நெருடல் உண்டு. பற்பல தந்திர உபாயங்கள் செய்து, அந்தப் பெண், சோழர்களின் நம்பிக்கைக்குப் உரியவராகிறார். சோழர் தலைவனுக்கு நம்பிக்கை ஏற்படும் தருணத்தில், பாண்டியர்களின் கடைசி வாரிசான அப்பெண், தன் சுயரூபத்தைக் காட்டி, ராணுவத்துக்குத் தகவல் சொல்லி, அவர்களை வரவழைக்கிறார்.

இதற்கிடையில், குழுவில் வந்த எடுபிடியாக வந்த இளைஞனுக்கு (கார்த்தி), இந்தக் குழுவின் நிஜமான நோக்கம் புரிந்து, அதனால் சோழர்கள் பால், பரிவும் பிரியமும் ஏற்படுகிறது.

ராணுவத்தை நேரடியாக எதிர் கொள்ள வேண்டிய இக்கட்டானச் சூழலில், பாண்டியர்களுக்கும், சோழர்களுக்கும் இறுதிப் போர் நடக்கிறது. பாண்டியர்களின் போரை, அப்பெண்ணும், ராணுவ அதிகாரியும் வழி நடத்த, சோழர்களுக்கு உதவியாக கார்த்தி இருக்கிறார்.பாண்டியர்களின் நவீன ரக ஆயுதங்களுடன் போட்டி போட முடியாமல், சோழர்களின் படை, படிப்படியாக அழிகிறது. அந்த இக்கட்டிலும், தலைவனை, கேடயம் போல் வ்யூகம் அமைத்து, அவனுடைய தளபதிகள் காப்பாற்றுகிறார்கள். இறுதியில், சோழர்கள் அனைவரும் கைது செய்யப்பட்டு ஒரு கடலோரத்தில் ஒரு முகாமில் அடைக்கப்ப் படுகிறார்கள்.

எந்த ஒரு வல்லரசின் / வல்லரசு ஆக விரும்பும் நாட்டின் ராணுவமும், போர்க்கைதிகளை எப்படி நடத்துமோ, அதே போல பாண்டியர் படையும் இலக்கில்லாத மூர்க்கத்துடன் சோழர்களைத் துன்புறுத்துகிறது. பெண்கள் கற்பழிக்கப்படுகிறார்கள். அவர்களை இயக்குவது , பாலியல் இச்சை அல்ல, சித்திரவதை செய்யும் இச்சையே. தலைவனை, மானாவரியாக அடித்துத் துன்புறுத்திக் கொல்கிறார்கள்.

போர் துவங்கும் வரை, சுறுசுறுப்பாக, முனைந்து காரியங்கள் செய்த அப்பெண் வாரிசு. இப்போது எங்கும் தென்படுவதில்லை. கைது செய்யப்பட்ட எஞ்சிய அந்த வீரர்கள், தங்கள் சிதைக்கப்ப்பட்ட தங்கள் தலைவன் உடல் சிக்ககூடாது என்று எண்ணி, ராணுவம் அசந்த நேரத்தில் உடலைத் தூக்கிக் கொண்டு கடலிலே சென்று மறைகிறார்கள்.

இந்த ரணகளத்தில் தப்பித்தவர்கள் இருவரே. ஒரு சிறுவனும், அவ்னைக் காப்பாற்றி மறைவிடத்தில் வைத்திருந்த எடுபிடி இளைஞன் கார்த்தியும்.

அச்சிறுவ்னைத் தோளில் சுமந்து நடக்கும் பொழுது, சோழனின் பயணம் தொடரும் என்று திரைப்படம் முடிகிறது அல்லது துவங்குகிறது.

[ இது நிஜமான சோழர்கள் / பாண்டியர்கள் குறித்து அல்ல என்பது, படம் துவங்குவதற்கு முன்னரே செல்வராகவன் செய்யும் பொறுப்புத்துறப்பு (disclaimer). அப்படியென்றால், இந்தப் படத்தின் பாண்டியர்களும் , சோழர்களும், பழிவாங்கத் துடித்த பெண்வாரிசும், பயணத்த்துக்கு அடிகோலிய அமைச்சரும், பாண்டியர் தலைவனும் யார் என்று தெரிந்து கொள்ள 17-May-2009 / 18- May-2009 தேதியிட்ட நாளிதழ்களைப் தேடிப்பிடித்துப் படிக்கவும்]

* சென்ற ஆண்டு, விகடனும் கிழக்கும் முகப்பிலும், தட்டிகளிலும் செய்திருந்த விளம்பர ஆக்கிரமிப்பை, இந்த ஆண்டு புதிய தலைமுறையும், குமுதமும் பங்கு போட்டுக் கொண்டு விட்டார்கள். முன்னவர்கள், இந்த ஆண்டு, adspend ஐக் குறைத்துக் கொண்டார்கள் போலிருக்கிறது. புத்திசாலித்தனமான முடிவு.

* கிழக்கின் முகிலும் முத்துக்குமாரும் எதிர்பட்டார்கள். முகிலின் சில்லாயிரம் பக்கங்கள் கொண்ட அந்தப்புர நூல் சனியன்றுதான் அரங்குக்கு வருகிறதாம். அத்தனை பக்கம் எழுதியதற்கு ஆள் இன்னேரம் உடம்பு ஓமப்பொடி சைசுக்கு ஆகியிருக்க வேண்டுமே. இல்லை. பூசீனாற்போல இருக்கிறார். சம்சார சாகரத்தில் குதிக்கப் போகிறாரோ என்னமோ? தெரியவில்லை. வாழ்த்துச் சொன்னேன், அதாவது, புத்தகத்துக்கு. பா.ரா பற்றி விசாரித்தேன். அரங்கில்தான் சுற்றிக் கொண்டிருக்கிறாராம். முதலாளி வந்திருக்கிறாராவென்று தெரியவில்லையாம்.

* பெரும்பாலான அரங்குகளில், சமையல் கலை தொடக்கம் சோதிடம் வரை, வாஸ்து தொடக்கம் இறால் பண்ணை வைப்பதெப்படி வரை நேருவின் சிந்தனைகள் தொடக்கம் சினிமாவின் சீரழிந்த பெண்கள் வரையிலும் புத்தகங்கள், புத்தகங்கள், புத்தகங்கள். ஆன்மீகத்தில், கசமுசா வீடியோ புகழ் காஞ்சீபுரம் மேகநாத பாகவதர் தவிர்த்து அனைத்துச் சாமியார்களும் ஷெல்ஃபில் சிரிக்கிறார்கள், பத்து சதவீத தள்ளுபடிச் சிரிப்பு. சென்ற ஆண்டுடன் ஒப்பிட்டால், விலை சுமார் 10 சதவீதம் அதிகரித்திருக்கிறது.

* சிறுதொழில், வர்த்தகம் தொடர்பான புத்தகங்களைத் தேடினேன். அதிகம் இல்லை. இருந்த சிலதும், பட்டுப் பூச்சி வளர்ப்பு, வால்வு ரேடியோ ரிப்பேர் வகையறா தான். thanks to manimekalai prasuram. எட்டுக்கு எட்டடியில் போட்டோவில் சிரித்துக் கொண்டிருந்த லேனாவிடம், பதிலுக்குச் சிரித்து விட்டு நகர்ந்தேன்.

* நான் கணக்கெடுத்த வரை, ஏ.ஆர்.ரஹ்மான் பற்றி மட்டும் 23 புத்தகங்கள். போட்டோவில் பார்த்த, lazygeek குருவின் சாயலில் ஒன்றிரண்டு அரங்குகளில், பெருமுடாஸ் டிஷர்ட் நபர் எதிர்ப்பட்டார். அவர்தாஅன என்று கேட்கத் தயக்கமாக இருந்தது.

* ‘புதிய தலைமுறை’ விஸ்தாரமான அரங்கு. லேட்ட்ஸ்ட் இதழ்களை மட்டும் மேஜையில் வைத்துச் சந்தா வுக்கு ஆள் பிடித்துக் கொண்டிருந்ததில், அரங்கின் ‘empty’-ness அபசுரமாகத் தெரிகிறது. ஒரு ப்ளாஸ்மா அல்லது எல்சிடி டீவியை சுவரில் மாட்டி என்னமோ படங்காட்டிக் கொண்டிருந்தார்கள். பச்சை சுடிதார் போட்ட அக்கா ஒருவர், உள்ள வாங்க என்றார் புன்சிரிப்புடன். நான் சுஜாதா அல்லது ம.வே.சிவகுமாராக இருந்திருந்தால், ‘எதுக்கு உள்ள’ என்று கேட்டிருப்பேன். வெறும் சாதா என்பதால், ஒரு அசட்டுச் சிரிப்புடன் நகர்ந்துவிட்டேன். அந்தச் சுடிதாரின் உபசாரத்தை உதாசீனம் செய்ய நிறைய ‘வில் பவர்’ தேவை. எனக்கு இருந்தது.

* வானதி அரங்கிலே நுழைந்ததும், ஒரு மாமி, உடல் பொருள் ஆனந்தி எங்கே கிடைக்கும் என்று விற்பனையாளருடன் மல்லுகட்டிக் கொண்டிருந்தார். எதற்கும் இருக்கட்டுமே என்று திரும்பிப் பார்த்து, அவர் என் அம்மா இல்லை என்று உறுதிப்படுத்திக் கொண்டு நகர்ந்தேன்.

* உயிர்மை அரங்கிலே, சுஜாதாவின் சூப்பர் ஹிட் நூல்களை ரீசைக்கிள் செய்து குண்டு குண்டு தொகுப்புகளாக அடுக்கி வைத்து பகல் கொள்ளை நடத்திக் கொண்டிருந்தார்கள். மேலும் பல நவீன, பின் நவீன அரசியல் வரலாற்று நூல்கள் , கண்ணைக் கவரும் விதத்தில். வாசலிலே, சாருநிவேதிதா இரண்டு நபர்களுடன் பேசிக் கொண்டிருந்தார். க்ராஸ் செய்யும் பொழுது சாருவிடம் ஸ்காட்ச் வாசம் வரவில்லை. சாதாரண பேண்ட் சட்டை மட்டுமே போட்டிருந்தார். சீமை சாராயமும், ஜீன்ஸும் கூட வாங்க வகையில்லாத அளவுக்கே ராயல்ட்டி தரும் பதிப்பகங்கள் ஒழிக.

* காலச்சுவடு. புத்தகங்கள் வகைப்பாட்டில், இது உயிர்மையின் ஆல்டர் ஈகோ, குறுந்தாடி கண்ணன், வாயிலை மறித்துக் கொண்டு, யாரிடமோ ‘பிசினஸ் லைக்காகப்’ பேசிக் கொண்டு இருந்தார். எச்சூஸ்மீ சொல்லி உள்ளே சென்று நோட்டமிட்டதில், ஹைப்பர் மார்ட்டுக்குள் நுழைந்த பெர்னாட்ஷா போல உணர்ந்தேன். எஸ்.ராம கிருஷ்ணன், ஜெயமோகன், சாரு நிவேதிதா, இன்ன பிற எலீட் வலைப்பதிவாளர்கள் இணையத்தில் அளிக்கும் இலவச இலக்கியச் சேவைக்கு மிகுதியாக , சமீபத்தில் பெண் குழந்தையைப் பெற்ற ஒரு லோகாயதவாதிக்கு இலக்கியம் தேவையில்லை என்ற முடிவுக்கு வந்து 13 மாதங்கள் ஆகிறது. என் பெண்ணுக்கு வயது 13 மாதங்கள். நகர்ந்தேன்.

* நியூ ஹொரைசான் மீடியாவின் அரங்குக்குள் நுழைந்தேன். கண்ணுக்குப் புலப்பட்டவர்கள் எல்லாம் தெரிந்தார்கள். ஆனால் தெரிந்தவர்கள் யாரும் கண்ணுக்குப் புலப்படவில்லை. பத்ரி, பா.ராகவன் மற்றும் கிழக்கு எழுத்தாளர்களால் இணையத்தில் அறிமுகப் படுத்தப்பட்ட நூல்கள் தவிர்த்தும் பல புதிய டைட்டில்கள். சுஜாதா நூல்களும் அடக்கம். வாங்க வில்லை.

* கிழக்கிலே நியூஸ்லெட்டர் என்று நியூஸ்பிரிண்ட்டில் அச்சடித்த ஒரு ஒல்லிப் பத்திரிக்கையைக் கொடுத்தார்கள். விலை ஜஸ்ட் ரெண்டே ரூபாய்.அட என்று ஆச்சர்யத்துடன் வாங்கிப் புரட்டினேன். உள்ளே, வெறும் விலைப்பட்டியல் மற்றும் கிழக்கின் விளம்பரங்கள். விலைப்பட்டியலையே விற்பனை செய்யும் பதிப்பகம் இந்த ப்ளானட்டில் அனேகமாகக் கிழக்கு மட்டும் தான். ஒரு வேளை சந்திரனிலே இருக்கலாம். ஏன், தண்ணீர் இருக்கிறது, புஸ்தகக் கடை இருக்காதா?

* ஏற்கனவே விருப்பப்பட்டியலிலே ராஜீவ் காந்தி கொலை வழக்கு புத்தகத்தை சென்ற வாரமே வாங்கிவிட்டிருந்தேன். அட்டகாசமான திரில்லர். கிழக்கின் முயற்சி & உழைப்புக்கு சலாம்.

* திருச்சி புத்தகக் கடை அல்லது அது போலவே பெயர் கொண்ட கடை வாசலில் ஹரன்பிரசன்னா. ஆனால் உள்ளே கிழக்கின் மினிமேக்ஸ் புத்தகங்கள், பிரதானமாகக் சமையல் புத்தகங்கள், வாழ்க்கை வரலாறுகள். சமையல் புத்தகங்கள் ஒவ்வொன்றிலும் தோராயமாக நாற்பது ஐட்டங்கள். கஞ்சா கருப்பு தவிர்த்த இன்ன பிறரது வாழ்க்கை வரலாறுகள். தயாரிப்பும் விலையும் கச்சிதம். பார்த்துக் கொண்டே இருக்கும் பொழுது கட்டுகட்டாகப் பறக்கிறது. இந்த மினிமேக்ஸ் க்கான டார்கெட் ஆடியன்ஸின் நான் இல்லை என்பது நிச்சயமாகத் தெரிந்ததால், எதுவும் வாங்காது வெளியே வந்து பிரசன்னாவுடன் மொக்கை போட்டேன். பிசியாக இருந்தார். நியூஸ்லெட்டர் பாத்தீங்களா என்றார். விமர்சனத்தை ‘மென்மையாகச்’ சொன்னேன். நான் சொன்னது எதுவும் தன் காதில் விழவில்லை என்றார். வினோதமாக, அது என் காதிலும் விழவில்லை.

* கடந்த சில வருடங்கள் போலவே, இந்த வருடமும் எனக்கு முதல் போணி சுஜாதா புத்தகங்களே. விசா பப்ளிகேஷன்ஸ் பதிப்பித்தது. கிழக்கை விடவும் தாளின் தரமும், அச்சு நேர்த்தியும் மட்டுதான். இருந்தாலும், அஞ்சப்பர் பிரியாணியை பீங்கான் ப்ளெட்ட்டில் சாப்பிட்டால் என்ன, பேப்பர் ப்ளேட்டில் சாப்பிட்டால் என்ன?

* அரங்குகளில், புத்தகங்களை வித்தியாசமாக , விசிறி மடிப்பு போல அடுக்கி வைத்திருக்கிறார்கள். தள்ளிவிட்டு, விழும் அழகை ஹாண்டிகாமில் சிறைப்பிடித்தால், நல்ல ஷாட் கிடைக்கும். கூடவே உதையும். செய்யாதீர்கள்.

* வழக்கம் போலவே, இந்த ஆண்டும் பழைய புத்தகக் கடைகளை, சாலையின் எதிர்ப்புறத்தில் அமைத்திருக்கிறார்கள். பல நூல்கள் வாங்கினேன். முக்கியமானது, fundamentals of renewable energy என்கிற CSIR விஞ்ஞானி எழுதிய நூலும், நீண்ட நாட்களாகத் தேடிக் கொண்டிருந்த ‘starlight starbright’ என்கிற ராண்டார்கை எழுதின அற்புதமான சினிமா நூலும். விலை Rs. 20/- each. (நண்பர்களுக்கு குறிப்பு : இங்கே நூல்களை வாங்க நினைத்தால், இருட்டுவதற்குள் முடித்து விடுங்கள். சின்ன எமெர்ஜென்சி லைட் வெளிச்சத்தில் தேடுவது கடினம்).

* பதிப்பகங்கள் என்ன காரணம் சொன்னாலும், புத்தகங்களின் விலையேற்றம் கவலை அளிப்பதாக இருக்கிறது. 600 ரூபாய் புத்தகத்தை 10 பேருக்கு விற்பதற்கு பதிலாக 60 ரூபாய் விலை வைத்து 100 பேருக்கு விற்றுச் சமன் செய்து, கூடவே readership ஐயும் அதிகரித்து , வருடா வருடம் வளர்ச்சியையும் ( growth) அடையலாம் என்கிற, வியாபாரத்தின் அடிப்படை சித்தாந்தத்தை, யார் இவர்களுக்குச் சொல்லித் தரப்போகிறார்கள்?

* அனைவருக்கும் இனிய புத்தாண்டு நல்வாழ்த்துகள்.

காலையில் இருந்து வீட்டிலேயே அடைந்து கிடந்தது என்னவோ போல் இருக்க, அரைக்கால் டவுசரை மேலும் சுருட்டிக் கொண்டு நடை நீச்சல் அடித்துத் தெரு முனைக்குச் சென்றேன். வழக்கமாக இரவு 11.00 மணி வரை திறந்திருக்கும் அய்யனார் ஸ்டோர்ஸ், நேற்று, எட்டரை மணிக்கெல்லாம் மூடப்பட்டு, கடை வாசலிலே, உரிமையாளர் , அவரது தம்பி, மேலும் இருவர் கும்பலாக நின்று கதை பேசிக் கொண்டிருந்தார்கள்.

கையில், ஆளுக்கொரு இலை வைத்து, பக்கோடா போன்ற எதையோ சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தனர். என்னைப் பார்த்ததும்,

‘ அடடே வாங்க சார்… மழைனால கடைய சீக்கிரம் மூடிட்டோமே’

தன் தம்பியைப் பார்த்து, ‘ டேய், வீட்லேந்து சார்க்கு ஒரு கிங்ஸ் பாக்கட் எடுத்துட்டு ஓடியா’ என்றதும்,

நான், ” இல்ல இல்ல, ஸ்டாக் இருக்கு, வேண்டாங்க” என்றேன்.

உரிமையாளரின் தம்பி, கையில் இருந்த மந்தார இலையை நீட்டி, எடுத்துக்கங்க என்றார். இலையில் இருந்தது சிக்கன் பகோடா.

உடனே, கடை உரிமையாளர், தன் தம்பியை சட்டென்று கடிந்து கொண்டார்.” தம்பி, அவங்க அதல்லாம் சாப்ட மாட்டாய்ங்க.”, ” சார், அவனுக்குத் தெரியாது. நீங்க போங்க, “

கைக்கு எட்டிய சிக்கன் வாய்க்கு எட்டாமல் போன கடுப்பை விட ஆச்சர்யமே மேலோங்கியெது.

நாங்கள் வசிக்கும் ஏரியாவிலே, சாதி, குலம் கோத்திரம் போன்ற விவகாரங்கள் எளிதிலே மற்றவர்களுக்குத் தெரிந்துவிடாது. அனைவருமே, அனைவரிடத்துலே ஒரு safe distance காப்பது வழக்கம். இவருக்கு மட்டும் எப்படி ‘ சாப்டுவாங்க’, சாப்பிடமாட்டங்க’ என்ற விவரங்கள் தெரிந்திருக்கும் என்று சஸ்பென்ஸ் தாங்கவில்லை.

கேட்டே விட்டேன்.

‘ என்ன சார், உங்க வீட்லந்து ஒரு வாட்டி கூட நம்ம கடைல முட்டை வாங்கினதே இல்லியே, அப்ப, நீங்க சைவம் தானே’

எத்தனை ரிலையன்ஸ் ஃப்ரஷ் , ஸ்பென்ஸர்ஸ் டெய்லி வந்தாலும், நம்ம அண்ணாச்சிக் கடைகளை இடம் பெயர்க்கவே முடியாது என்று சிலர் சொல்வதன் அர்த்தம் புரிந்தது.

முதலில், வெள்ளித்திரையில் அழுத்தமாகத் தடம் பதித்திருக்கும் அண்ணன் இரா,முருகன் அவர்களுக்கு பழைய ராகாகி தோஸ்துகள் சார்பாக ஒரு பெரிய ‘ஓ’

சும்மா சொல்லக்கூடாது, மனுஷர், வசனங்களிலே பட்டையைக் கிளப்பியிருக்கிறார். தியேட்டரில் விசில் பறக்கிறது.

கதை? இந்தியில் வெளியாகி பரபரப்பைக் கிளப்பிய ‘ A wednesday‘ இன் அழுத்தமான மொழிபெயர்ப்பு. தீவிரவாதத்தின் மேல் கோபம் கொண்டு ‘பொதுஜனங்களிலே ஒருவன்’ கோபம் கொண்டு எழுந்தால் என்னாகும் என்பதுதான் கதை.

இந்த மாதிரி ஒரு நடிகன், தமிழ்நாட்டில் பிறக்கவில்லையே என்று ஏங்க வைக்கும் மோகன்லால், நல்லவேளை ஆலிவுட்டில் பிறக்காமல், ஆழ்வார்ப்பேட்டையில் ஜனித்தாரே என்று பெருமிதம் கொள்ள வைக்கும் கமல்ஹாசன், இந்தக் சீஃப் செகரட்டரி கேரக்டருக்கு , இவங்களை விட்டா வேற யார் இவ்வளவு பொருத்தமாக இருக்கும் என்று நினைக்க வைக்கும் ‘மேக்கப் தூக்கலான’ லக்ஷ்மி, ஒரு டிவி ஜர்னலிஸ்ட் கேரக்டரை கண்முன்னே இயல்பாகக் கொண்டு வந்து நிறுத்தும் அனுஜா ஐயர், சீனியர் இன்ஸ்பெக்டருக்கு உண்டான உடல்மொழியை திரையில் பிரதிபலிக்கும் பரத்ரெட்டி (சேது), ethical hacker ஆக ஒரே சீனிலே வந்து கலக்கும் ஆனந்த் கிருஷ்ணமூர்த்தி ( மணிரத்னத்தின் அந்த நாள் படங்களின் செட் பிராபர்ர்டியான குட்டி ஆனந்த்) என்று அத்தனை பேரும் கலக்கி இருக்கிறார்கள். கணேஷ் வெங்கட்ராமன் ( இந்தியில் ஜிம்மி ஷெர்கில் செய்த பாத்திரம்) இன்னும் கொஞ்சம் முயற்சி செய்யலாம்.

காவல்துறை, ஆட்சித்துறை ஆகிய அதிகார மையங்களுக்கு இடையே இருக்கும் நுண் அரசியல், அழகாக வெளிப்படுகிறது, முக்கியமான காட்சிகளின் மூலமும், வசனங்களின் மூலமும்.

தமிழ்நாட்டு மக்கள், எளிதிலே connect செய்ய இயலாத வெடிகுண்டு கலாசாரத்தை, இவர் எப்படி ‘ அமைதிப்பூங்கா’ என்று அறியப்படும் நம்ம ஊருக்கு ஏற்ப மாற்றித் தரப்போகிறார் என்று நினைப்பவர்களுக்கு இனிய ஆச்சர்யம் காத்திருக்கிறது, க்ளைமாக்ஸில், மோகன்லாலுக்கும், கமலஹாசனுக்கும் நடக்கும் நீண்ட உரையாடலின் மூலம்.

கமலஹாசனை, ஏன் எல்லோரும் கமலஹாசன் என்று சொல்கிறார்கள் என்பதற்கு ஒரு சின்ன உதாரணம், அக்காட்சியும் உரையாடலும்.

மற்றபடி, இப்படத்தில் லாஜிக் இருக்கிறதா, இப்படத்தின் மையக்கரு, எம்மதத்திற்கு ஆதரவானது / எதிரானது, எந்த எந்த காட்சிகள், எந்த எந்த மதங்களை தூக்கிப் பிடிக்கிறது / குப்பையில் வீசுகிறது போன்ற விமர்சனங்களை எழுதித் தள்ள ஸ்கோப் அதிகம் கொடுத்ததற்காக, சம்மந்தப்பட்டவர்கள், கமலஹாசனுக்கு நன்றி சொல்ல வேண்டும்.

ஒரு முறை தலைவரிடம், தூர்தர்ஷன் பேட்டியிலே, ‘ உங்களுக்கு மிகவும் பிடித்த நடிகர் யார்?’ என்று கேட்டார் ஒரு ரசிகர். அதற்கு தலைவர் சொன்ன பதில், ‘ கமல்ஹாசன்’

தலைவன் எவ்வழி, தொண்டன் அவ்வழி.

1. இணையத்தில் தமிழ் உள்ளடக்கங்கள் தேவையான அளவுக்கு உள்ளன என்றுஎண்ணுகிறீர்களா? கணினியும் இணையமும் கிடைக்க வசதியுள்ள தமிழர் இன்னும்இவற்றில் அதிகமாகத் தமிழில் புழங்கவேண்டுமானால் என்னவெல்லாம்செய்யவேண்டும்?

தேவையான அளவு என்பது ஒவ்வொருவரின் தேடுதல் விருப்பத்தைப் பொறுத்தது. காட்டாக, உள்ளடக்க அளவிலே, தமிழ் இணையத்தில், சினிமா கணிசமான அளவு பங்களிப்பு செய்து வருகிறது. தமிழ் திரையுலகம் குறித்து பல ஆயிரம் மெகாபைட் அளவுத் தகவல்களை விரல் சொடுக்கில் திரட்டி விடலாம். அதனால், சினிமா தகவல்களுக்கு இணையம் தான் முழுமையான களஞ்சியம் என்று சொல்லிவிட முடியாது. ஏனெனில், இன்றைக்கு வெளியான திரைப்படத்தைப் பற்றிய தகவல்கள், தேவைக்கு அதிகமாகவே கொட்டிக் கிடக்கிற அதே நேரத்தில், முப்பது வருடங்களுக்கு முன்பு வெளியான ஒரு க்ளாசிக் திரைப்படத்தைப் பற்றிய தகவல் எதுவுமே இல்லாமல் போகலாம்.

பெரும்பான்மை மக்கள் ஈடுபாடு காட்டும் சினிமாவுக்கே இந்த நிலை என்றால், வரலாறு, தத்துவம், பொருளாதாரம், வர்த்தகம், வேளாண்மை, பிற நிகழ்த்துகலைகள், நூல் விமர்சனங்கள், அறிவியல் போன்றவை பற்றிக் கேட்கவே வேண்டாம். இதற்கு பொருளாதார ரீதியான காரணங்கள் உண்டு.

என்ன என்ன துறைகள் பற்றிய அறிவு மக்களுக்கு ஏற்பட்டால் பொருளாதார ரீதியிலே பலன் இருக்குமோ, அத்துறைகளே, தமிழ் இணையத்தில் ஆர்வமாக ஈடுபடுகின்றன. அரசியல் கட்சிகள், பதிப்பகங்கள், திரைப்படத் தயாரிப்பு நிறுவனங்கள், பத்திரிகைகள் ஆகியவை உதாரணம்.

இவற்றுக்கு முக்கிய காரணம், ஒரு வகையான அறியாமையே. சென்னையில் , தமிழ் மக்களுக்காக இயங்கும் சரவணா ஸ்டோர்ஸ் என்ற நிறுவனம், தன்னுடைய இணையத்தளத்தை முழுக்க முழுக்க ஆங்கிலத்திலேயே வைத்திருப்பது அபத்தம். முழுக்க முழுக்க தமிழிலேயே இல்லாவிட்டாலும், குறைந்த பட்சம், ஒரு தமிழ்லும் ஒரு version ஐ வைக்கலாம். ஆனால், இப்படியும் ஒரு வழி இருக்கிறது என்பதை, அவர்கள் அறியாமல் இருக்கலாம். நுட்பத்தின் சாத்தியங்களை விளக்கி, அந்த அறியாமையைப் போக்குவது அவசியம்.

2. தகவல்-நுட்பப் புரட்சியின் முழுப் பயனையும் தமிழர் சமூகம்அனுபவிக்கிறதா? உ.ம். ஊடாடுதல் (மின்னஞ்சல், குறுஞ்செய்தி, மின்னரட்டை போன்றவை தமிழ் மூலமாக); மின்வணிகம் (வங்கி, இணையக்கடை, கட்டணம் செலுத்தல் போன்றவை தமிழில்); அரசாளுமை (வரிவிதிப்பு, அரசாணை, அரசின் அங்கங்களிடம்தமிழில் சேவை பெறுதல்) இதழ்கள் (செய்தி,இலக்கியம் வாசித்தல், வலைப்பதிவு,குறும்பதிவு, போன்ற வெப் 2.0 ஊடகங்கள் தமிழில்).

ஓரளவுக்கு அனுபவிக்கிறது என்றே நினைக்கிறேன். ஒருங்குறியின் அறிமுகத்துக்குப் பிறகு, பெரும்பான்மையான இடங்களில் தமிழ் செல்லுபடியாகிறது.கூகிள், யாஹூ, ஆர்க்குட், பேஸ்புக் போன்ற இணையத்தின் பெருநிறுவனங்கள், தமிழ் உள்ளிட்ட இந்திய மொழிகளிடத்தில் அனுசரணையுடன் நடந்து கொள்கின்றன. ஆனால், அரசு விவகாரங்கள் தான் குளறுபடி. அரசின் ஒவ்வொரு துறையும் தங்கள் இஷ்டத்துக்குச் செயல்படுகின்றன. இன்னமும் சில அரசுதளங்களில், எழுத்துருவுக்குப் பதிலாக, தட்டச்சு செய்த காகிதத்தை ஒளிவருடி. அதைப் படங்களாக வலையில் ஏற்றும் கோராமையைக் காணலாம். மின் வணிகத்தைப் பொறுத்தவரை, தமிழ்ப் புழக்கம் கிட்டதட்ட பூஜ்யம் தான். இன்றைய நிலைமையில், தமிழ் அதிகம் புழங்குவது, தமிழ் வலைப்பதிவுகளில் தான்.

3. தன்னார்வலர்களின் பங்களிப்பும் விக்கிப்பீடியா போன்ற குழுக்களின்பங்களிப்பும் இணையத்தில், கணினியில், தமிழின் பயன்பாடு அதிகரிக்க எந்த அளவுக்கு உதவியுள்ளன? உங்கள் பார்வையில் முக்கியமானவை, மேலும்முன்னெடுத்துச் செல்லவேண்டியவை என எவற்றைக்குறிப்பிடுவீர்கள்?

something is better than nothing என்ற அளவில் தான் இருக்கின்றன. தன்னார்வத்தைத் தூண்டுவது கடினம். மேலும், உலக அளவில் ஆங்கிலம் பேசுபவர்களை விட, தமிழைப் புழங்குபவர்கள், பல மடங்கு அளவில் குறைவு என்பதால், அந்த விகிதத்துக்கு ஏற்றது போல, தமிழில் தன்னார்வலர்கள் குறைச்சலாகத்தான் இருப்பார்கள். மேலும் தன்னார்வத் தொண்டு செய்யும் விருப்பமுள்ளவர்களுக்கு, அதற்கான கணிணி, இணையத் தொடர்பு போன்ற வசதிகள் இல்லாமல் இருக்கலாம். அல்லது இந்த வசதிகள் இருந்தும், விகிபிடீயா போன்ற முயற்சிகள் குறித்து அறியாமல் இருக்கலாம். இது போன்ற தடைகளைக் களைந்தால், கணிணித் தமிழ் இன்னும் பரவலாகும்.

4. நாளையே அரசின் தகவல்-நுட்பத்துறைக்கு உங்களைத் தலைமையேற்கச்சொன்னால் மேற்சொன்னவகையிலான தமிழ்ப் பயன்பாட்டு விரிவாக்கத்துக்கானசெயல்களாக எவற்றை உடனடியாக மேற்கொள்வீர்கள்?

தமிழகம் முழுக்க, யூனிகோட் என்கிற ஒருங்குறியை standadize செய்வது முதல் வேலையாக இருக்கும்.

அரசு வசமுள்ள அனைத்துக் கணிணி நிறுவனங்களிலும் ஒரே மாதிரியான தமிழ்ச் செயலிகள்.

உருப்படியான தமிழ் OCR உருவாக்க, ஒரு நல்ல டீம் உருவாக்குவது.

சைபர் கேஃப் கணிணிகள் அனைத்திலும், கட்டாயமாக ஏதாவது ஒரு தமிழ்ச் செயலி.

தமிழிலும் பெயர்ப்பலகை போல,தமிழ் நாட்டு மக்களைக் குறிவைத்து இயங்கும் வர்த்தக நிறுவனங்கள் அனைத்தும், தங்கள் இணையத்தளத்துக்கு ஒரு தமிழ் version வைக்க வேண்டும் என்று – முடிந்தால் வேண்டுகோள், படியாமல் போனால் உத்தரவு.

5. தமிழ் வலைப்பதிவுகளை பற்றிய உங்கள் பொதுவான கருத்து என்ன? புதிதாகவலைப்பதிக்க வருவோருக்கான யோசனைகளாக எவற்றைக் கூறுவீர்கள்?

மொத்தமாகவே 20 அல்லது 25 பதிவுகள் இருந்த காலத்திலிருந்தே வலைப்பதிவுகளை எழுதிக் கொண்டும் வாசித்துக் கொண்டும் இருக்கிறேன். அப்போதில் இருந்து, நாளது வரையிலான மாற்றங்கள், கவனிக்கச் சுவாரசியமாக இருக்கின்றன. அந்த சூழலில், வலைப்பதிவு உலகம் ஒரு கற்றறிந்தோரின் சபை போலத்தான் இருந்தது. சிக்கலான வழிமுறைகள் காரணமாக, நுட்பத்தை நன்றாக அறிந்தோர் மட்டுமே எழுதும் சூழல், சிறிது சிறிதாக மாற, அதற்கேற்றார் போல, அனைத்துத் தரப்பினரும், வலைப்பதிவு துவங்கி எழுத, இயல்பாக ஜனநாயகம் மலரத் துவங்கியது. முழுமையான explosion நடக்கவில்லை எனினும், அதற்கான அறிகுறிகள் தெளிவாகத் தெரிகின்றன.

தமிழ் வலையுலகம் என்பது, பெரும்பான்மை மக்களின் பிரதிபலிப்பாகத்தான் இருக்கவேண்டுமே தவிர, ஒரு மேட்டுக்குடிச்சர்வகலாசாலையின் நூலகம் போல இருக்கக் கூடாது என்பதில் எனக்கு ஆழ்ந்த நம்பிக்கை உண்டு.

புதிய வலைப்பதிவருக்கான யோசனைகள் :

நிச உலகுக்கும் வலையுலகுக்கும் பெரிய வித்தியாசமில்லை. நிசத்தில், முன்பின் தெரியாதவர்களிடம், என்ன முன் ஜாக்கிரதை உணர்வுடன் நடந்துகொள்வீர்களோ, அதே அளவு ஜாக்கிரதை உணர்வு, வலையில் உலவும் பொழுதும் தேவை.

‘இது என் சொந்த இடம். இங்கே நான் எழுதுவது – நானாக வேறு யாருக்கும் சொல்லாத போது – வேறு யாருக்கும் தெரியாது’ என்று ஒரு போதும் நினைக்க வேண்டாம். நுட்பத்தின் உதவி கொண்டு எளிதிலே கண்டுபிடித்து விடலாம். உங்களைத் தவிர வேறு யாரும் படிக்கக் கூடாது என்று நினைக்கிற சங்கதிகளை, உங்கள் மின்னஞ்சல் முகவரிக்கு எழுதிப் போட்டு, நீங்களே அதை வாசித்து மகிழுங்கள். ஒரு குறிப்பிட்ட வட்டத்துக்கு மட்டும் என்றால், வலைப்பதிவை, ப்ரைவேட் இடமாக்கி, நீங்கள் விரும்புபவர்களுக்கு மட்டும் அனுமதி தாருங்கள்

புனைப்பெயரில் எழுதலாம். ஆனாலும், உங்கள் எழுத்தின் விளைவுகளுக்கு நீங்களே பொறுப்பு. அதான் சொந்தப் பெயர் விவரம் யாருக்கும் தெரியாதே என்று நினைக்காதீர்கள். எழுதும் ஆசாமி யார் என்று கண்டுபிடித்துவிடலாம். சட்டத்துக்கு உட்படாமல் எதையாவது, பொய்ப்பெயரில் எழுதி, ஆப்பு மேலே ஆசைப்பட்டுப் போய் உட்கார்ந்து ‘பின்னை’ புண்ணாக்கிக் கொள்ளாதீர்கள்.

உங்கள் சொந்த அனுபவங்களைத் தாராளமாக எழுதலாம். பிரச்சனை வந்தால் சமாளிக்க முடியும் என்று தோன்றினால் மட்டுமே உங்கள் குற்றச்சாட்டு , ஆதங்கங்களை, நிஜமான பெயர் தகவல்களுடன், பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள். உதாரணமாக ‘எங்க பிராஜக்ட் மேனேஜர் ஒரு ஜொள்ளுபார்ட்டி’ என்று, அவர் பெயர், கம்பெனி பெயர் எல்லாம் குறிப்பிட்டு எழுதாதீர்கள். கருத்துச் சுதந்திரத்தையும் இதையும் குழப்பிக் கொள்ள வேண்டாம். எங்கேயாவது அந்த பிராஜக்ட் மேனெஜர் கண்ணில் பட்டு பிரச்சனை ஏற்பட்டால், அதைச் சமாளிக்கத் தைரியம் இருந்தால் மட்டுமே எழுதுங்கள்.

தமிழிலும் எரிதங்கள் வரும். பின்னூட்டங்களை மாடரேட் செய்யுங்கள்.

எழுத்தினால், புரட்சி எல்லாம் செய்ய முடியாது. அதற்கு நேராக களத்தில் இறங்க வேண்டும். நிசத்தில் தொடைநடுங்கியாக இருந்து கொண்டு, வலையில், அதிகாரத்தின் அடக்குமுறை பற்றி போர்க்கொடி பிடிக்கமுடியாது. உதாரணமாக, கோய்ந்தசாமி என்கிற ஒரு ஆசாமியின் வலைப்பதிவு, கோய்ந்தசாமி என்கிற நிஜ பர்சனாலிட்டியின் நீட்சிதானே தவிர, வலைப்பதிவில் கோய்ந்தசாமி திடும் என்று ராபின்ஹூட்டாக எல்லாம் மாறிவிட முடியாது.

தட்டுப்பிழை இல்லாமல் தமிழ் எழுதப் பழகுங்கள்.

6. தமிழ்மணம் வரும் ஆகஸ்ட் 23ஆம் நாள் தன் சேவையின் ஐந்து ஆண்டுகளை நிறைவுசெய்கிறது. இந்த 5 ஆண்டுகளில் தமிழ்மணத்தின் சேவையைப் பற்றிய உங்கள் கருத்துகள் என்ன? வரும் ஆண்டுகளில் தமிழ்மணம் செய்யவேண்டியவை எவை?

முதலில் தமிழ்மணத்துக்கு வாழ்த்துகள்.

தமிழ் வலைப்பதிவுகளின் தலைவாசலாக விளங்கும் தமிழ்மணம், ஒரு engineering masterpiece என்று தான் சொல்ல வேண்டும். தமிழ்மணத்தின் வடிவமைப்பு, மீண்டும் மீண்டும் வந்து பார்க்கும் படி அமைக்கப்பட்டிருக்கிறது. ஒரு இணையத்தளத்தை, தொடர்ந்து ஐந்து வருடங்களாக, தினமும் நாலைந்து முறை வந்து பார்க்கவேண்டிய சில தேவைகள் இருக்கின்றன. அத்தேவைகளைத் தமிழ்மணம் பரிபூரணமாகப் பூர்த்தி செய்வதே, தமிழ்மணத்தின் வெற்றிக்குக் காரணம்.

முதலில், வலைப்பதிவுகளைப் பட்டியலிடத் துவங்கி, பின்பு பின்னூட்டங்களையும் திரட்டி, அப்படியே படிப்படியாகப் பல்விதமான சேவைகளை அறிமுகப்படுத்தி வருகிறது. வளர்ந்து வரும் நுட்பத்துக்கு ஏற்றாற்போல, தமிழ்மணம் தன்னை மாற்றிக் கொண்டு வருகிறது. பல புதிய திரட்டிகளின் வருகைக்குப் பிறகும், தமிழ்மணம் தன்னுடைய இடத்தைத் தக்கவைத்துக் கொண்டிருப்பதற்கு இதுவும் காரணம். இந்நிலை தொடரவேண்டும்.

மேலும், தமிழ்மணம், சில பரிசோதனை முயற்சிகளைச் செய்யலாம்.

தமிழ்மணம், அனைத்து வலைப்பதிவுகளைத் தன் குடையின் கீழ் வைத்துத் திரட்டுவதற்குப் பதிலாக, விருப்பமுள்ளவர்கள், தங்களுக்கு என்று ஒரு personalized தமிழ்மணத்தை உருவாக்கிக் கொள்ள வழிவகை செய்யலாம்.

தமிழ்மணம் நிரலியின் code ஐ விருப்பமுள்ள developer களுக்கு வழங்கி, வலைப்பதிவு சார்ந்த செயலிகள், தமிழ் இணையத்துக்குக் கிடைக்க வழிவகை செய்யலாம்.

தமிழ்மணத்தின் code ஐ வைத்து business applications உருவாக்க நினைப்பவர்களிடம் பணம் பெற்று, தமிழ்மணத்துக்கு என்று
ஒரு ‘வருவாய்-மாதிரி’ யை உருவாக்கலாம்.

தமிழ் இணையத்தில், ‘ தமிழ்மணம்’ ஒரு வலுவான, நிலையான பிராண்ட் ஆக உருப்பெற மனப்பூர்வமான வாழ்த்துகள்.

ஷங்கர் மாதிரி படங்காட்ட வேண்டும் என்று சுசிகணேசனும், புரடியூசர் தாணுவும் நினைத்ததிலே தப்பில்லை. ஆனால், கோடிகளை கொட்டி இறைத்தால் சூப்பர் ஹிட் படம் கொடுத்துவிடலாம் என்று நினைத்ததுதான் தப்பு.

அத்தனையும் வோட்கா என்று நினைத்து வெறுந்தண்ணியில் கலந்த சோடா.

கதை?

மூன்றரை மணிநேரம் உட்கார்ந்து பார்த்தும், சத்தியமாகப் புரியவில்லை. உண்மைத்தமிழன் அண்ணாச்சி, படம் பார்த்து, ப்ரேம் பை ப்ரேம், ஷாட் பை ஷாட் விவரித்து அனுபவித்து எழுதும் பொழுது, படித்துத் தெரிந்து கொள்ளலாம் என்று நினைக்கிறேன்.

ஒரு குண்ஸாகச் சொல்லணும் என்றால், இருப்பவர்களிடம் இருந்து கொள்ளையடித்து இல்லாதவர்களிடம் கொடுக்கும் ராபின்ஹூட் டைப் கதை.

சிபிஐயில் எஸ்பி ஆக இருக்கும் விக்ரம், இரவில் சேவல் மாதிரி முகமூடி , மேனரிசங்களுடன், சூப்பர் ஹீரோவாக, தாவுகிறார், ஓடுகிறார், சண்டை போடுகிறார். திருப்போரூரில் இருக்கும் கந்தசாமி கோயிலில் வேண்டுதலுக்காக மக்கள் பேப்பெரில் எழுதி வைக்கும் கோரிக்கைகளை, இவர் சுட்டுக் கொண்டு வந்து நிறைவேற்றுகிறார். அதற்குப் பணம்? சிபிஐயில் ரெய்டிலே கிடைக்கும் பணத்தை தான தர்மம் செய்கிறார். ஆனால், இந்த வேலைக்கு எதற்கு சூப்பர் ஹீரோ வேஷம் என்று புரியவில்லை. அவரிடம் அடி வாங்குபவர்கள் எல்லாம் வழக்கமாக விஜய் அஜீத் படங்களில் உதை வாங்குபவர்களே. இந்த வழக்கமான ஹீரோ வேலைக்கு எதற்கு பறக்கிறார், சேவல் மாதிரி கொக்கரிக்கிறார் என்று புரியவில்லை. ( அப்ப மத்ததெல்லாம் புரிஞ்சிருச்சாமா? – மனஸ் )

இந்த ராபின்ஹூட் வேலை செய்வதற்குத் தோதான ஃபிளாஷ்பேக், அவரைப் பிடிக்க ஒரு ஒரு டிஐஜி ( பிரபு) , உரித்த (சீக்கு வந்த) கோழி போல ஹீரோயின், நாலைந்து சீனுக்கு ஒருமுறை ஜிகுஜிகா பெயிண்ட் அடித்துப் வரிகள் புரிந்து தொலைக்காத பாட்டு, கொஞ்சம் ஹைடெக் திருட்டு, இறுதியிலே நீதி போதனை என்று அதே ஷங்கர் ஃபார்முலா. ஆனால் எடுத்த விதத்தில் அத்தனையும் சொதப்பல். இடைவேளைக்குப் பிறகு வரும் காட்சிகள் ஒவ்வொன்றும் தனித்தனியாகத் தொங்குகின்றன. தேவிஸ்ரீபிரசாத், பின்னணி இசை என்கிற பேரில் கொல்கிறார். நடுவே திடீரென்று வடிவேலுவின் படுமொக்கையான தனி காமெடி டிராக். திடுதிப்பென்று படத்தைப் பாதியில் நிறுத்தி, இருக்கிற ஃபுட்டேஜை எடிடிங்கில் ஒப்பேத்தியிருக்கிறார்கள் போலிருக்கிறது. கடைசிக் காட்சியில், விக்ரம் தோன்றுவது, மணிரத்னத்தின் ராவணா பட கெட்டப்பில்.

தாணு காசில், சுசிகணேசன் மஞ்சள் குளித்திருக்கிறார். இதிலே விக்ரம் நிலைமைதான் பரிதாபம். ஏழைகளையும் ஏழ்மையையும் மையப்படுத்தி காசு பண்ணும் வர்த்தகங்கள் உண்டு. கந்தசாமியும் கிட்டதட்ட அதே மாடல் பிசினஸ் தான். ஆனால், நல்லவேளையாக, படம் ஓடாது.

மசாலாப் படங்களுக்கு லாஜிக் தேவை இல்லை. ஆனால் internal logic என்ற ஒன்று தேவை. ரெய்டு செய்து கிடைக்கிற பணத்தை எல்லாம் சுண்டல் மாதிரி விநியோகம் செய்ய சாத்தியமே இல்லை என்கிற ( படத்தில் இருக்கும் பல ஒட்டைகளுள் ஒரே ஒரு ) ஓட்டையை, சுசிகணேசனின் கடைசி உதவி இயக்குனர் சுட்டிக் காட்டியிருந்தால் கூடப் போதும், படம் பிழைத்திருக்கும்.

படத்தில் பிடித்த ஒரே ஒரு விஷயம், ஷ்ரேயாவின் கிறங்கடிக்கும் பின்னணிக்குரல். யார் குரல் அது?

கடந்த முப்பது வருடங்களாக, இப்படத்துக்குத் திரைக்கதை எழுதிய வெங்கட் சுவாமிநாதன் துவங்கி, ரெண்டாவது இஷ்யூவிலேயே இழுத்து மூடிய சிற்றிதழ் எழுத்தாளர் வரை கழுதை குறித்து, அவரவர் கோணத்தை எழுதியாகிவிட்டார்கள். புதுமைச்சிற்பி ரா.பார்த்திபனுக்கு வாரிசாக விரும்பும் ‘யுவர்ஸ் ட்ரூலி’ க்கு இந்த ஏரியாவிலே ஸ்கோப் குறைச்சல் என்பதால், ஒரு வித்தியாசத்துக்கு, படத்தின் கதையை, பார்த்த போது கண்களுக்கு அகப்பட்டதை பற்றி – உள்ளுறை உவமம் அல்ல – மட்டும் எழுதுகிறேன். [ படத்தைப் பார்க்கும் பொழுது, கண்கள் எதையோ பார்க்க, மனதுக்குள் விரியும் படிமங்களை, வார்த்தைக்குள் சிறைப்பிடிப்பது அத்தனை எளிதாக இல்லை என்பதால், இந்த எஸ்கேப் ரூட்]

தொடர்பில்லாத இடைச்செருகல் ஒன்று : பாராளுமன்றத்துக்குள் ஒரு முறை, எருமை மாடு ஒன்று நுழைந்து விட்டது. உடனே எதிர்கட்சி அன்பர் எழுந்து சபாநாயகரிடம் முறையிட்டார்.

லயோலா கல்லூரியில் தத்துவப் பேராசிரியராக இருக்கும் நாராயணசுவாமி ( எம்.பி.ஸ்ரீனிவாசன்) , வேலை முடிந்து வீடு திரும்பும் பொழுது, அனாதையாக நிற்கும் ஒரு கழுதைக் குட்டியைப் பார்த்து, அன்பு மேலீட்டில், தன் வீட்டுக்குக் கொண்டு வந்து வளர்க்கிறார். ஒரு ஆசாரமான பிராமணர், கழுதை வளர்ப்பதாவது, என்று அக்கம் பக்கத்தில் கேலி செய்வதைப் பொருட்படுத்தாமல், அதற்கு சின்னா என்று பெயரிட்டு, நாய், பூனை, கிளி போன்ற அழகான ஐந்தறிவு சீவன்களைப்போலவே வளர்க்கிறார். இந்த செய்தி, அவரது கல்லூரி வரை பரவி, மாணவர்கள், எக்கச்சக்கமாகக் கிண்டல்
செய்கிறார்கள். நாராயணின் கண்களில் படுமாறு கேலிச்சித்திரம் வரைந்து, கழுதை போலக் கனைத்து அவமானப்படுத்துகிறார்கள். கல்லூரியில் ஒரு விதமான unrest சூழல் உருவாவதை உணார்ந்து, கழுதையுடன் உள்ள உறவைத் துண்டித்துக் கொள்ளச் சொல்லி, கல்லூரி முதல்வர் வற்புறுத்துகிறார்.

” Professor Narayanaswami, I want to talk to you something. About your donkey.”

” You know about my donkey, father?”

” Why only me? The whole college is talking about it. Have you not seen the posters put up by the students all over the college? You are becoming a joke for the students”

“Well, father. let the young boys have some fun. What if at my expense?”

” Please, Mr.Narayanaswami, you are the senior most professor here. and this is demoralising our instituition. Please do something”

” Father, this is a very personal matter, as far as i am concerned. But if it is demoralising to our institution, please give me two days leave. I shall take the donkey to my village, to my home, and leave it there.

” thank you Mr.Professor.”

இப்படியான ஒரு சிறு வாக்குவாதத்துக்குப் பிறகு, புரபசர், சின்னாவை ஒரு கூடையில் அழகாகப் பேக் செய்து, தன்னுடைய சொந்த ஊருக்கு பஸ்ஸில் வைத்து அழைத்துச் செல்கிறார். அது ஒரு குக்கிகிராமத்து அக்கிரகாரம். 60 களின் கதைகளில் வருவதைப் போன்ற உதாரண பிராமணக் கதாபாத்திரங்கள். புரபசர், தன்னுடைய அப்பா அம்மாவிடம், சின்னா, வீட்டிலேயே இருக்கட்டும், தான் அடிக்கடி வந்து பார்த்துக் கொள்ளுகிறேன் என்று சொல்லி, சின்னாவைப் பார்த்துக் கொள்ள, அந்த ஊரில் இருக்கும் ஒரு வாய்பேச முடியாத பெண்ணை ஏற்பாடு செய்கிறார். புரபசரின் அம்மாவுக்கு, இப்படி, வீட்டில், ஒரு கழுதையை வைத்து வளர்ப்பது பிடிக்கவில்லை. என்றாலும், புரபசரின் அப்பா, ‘ அவன் செய்யறதுல ஒரு அர்த்தம் இருக்கும் ‘ என்று சொல்லி மனைவியை அடக்குகிறார்.

தொ.இ – இரண்டு : உள்ளே நுழைந்த எருமை மாட்டை வெளியேற்ற வேண்டும் என்று முறையிட்டார். உடனே அதற்கு ஆளுங்கட்சி அன்பர் எழுந்து ஆட்சேபம் தெரிவித்தார்.

சில மாதங்கள் கழித்து, ஊருக்கு வரும் பொழுது, புரபசரின் அப்பா, சின்னான், அந்த அக்கிரகாரம் முழுக்க, சின்னா செய்த கலாட்டாக்களை வருத்ததுடன் சொல்கிறார். ஒருவர் வீட்டு பெண்பார்க்கும் படலத்தில் நுழைந்து கலைத்துப் போடுகிறது. இன்னொருவரின் வயசான அம்மாவை முட்டி மோதி
விடுகிறது. ஆனால், இந்த கலாட்டாக்களுக்கு சின்னா காரணமல்ல, அனைத்தும், சின்னாவை வைத்து, அந்த அக்கிரகாரத்து விடலைகள் செய்யும் குறும்பு என்பது காட்சிகள் மூலமாக பார்வையாளர்களுக்கு தெரியப்படுத்தப்படுகிறது. இந்த குற்றச்சாட்டுகள் அனைத்தையும் மௌனமாகக் கேட்டுக் கொள்கிறார் புரபசர். அக்கிரகாரத்து வாசிகள், சின்னாவின் கலாட்டாக்களைப் பொறுத்துக் கொள்ள முடியாமல், வண்ணாந்துறையில் இருக்கும் துணி தோய்க்கும் தொழிலாளிகளிடம், அழைத்துக் கொண்டு போகச் செய்துவிடுகிறார்கள். புரபசர், அவர்களிடம் சென்று பணம் கொடுத்து சின்னாவை மீட்டு, அந்தப் பெண்ணிடமே ஒப்படைத்துவிட்டு ஊருக்குக் கிளம்புகிறார்.

அந்த ஊமைப் பெண்ணுக்கு, ஊரின் ஒதுக்குப் புறத்த்தில் இருக்கும் ஆடவன் ஒருவனுடன் உறவு ஏற்படுகிறது. அவன் கூலி வேலை செய்கிற தலித் இளைஞன். அவர்களுக்குள் நிகழ்வது காதல் அல்ல. அவர்களிருவருக்கும் உறவு ஏற்படும் விதம் வினோதமானது. முதலில் அவன், அந்தப் பெண்ணைத் பின் தொடர்ந்து , அவள் கையைப் பிடிக்கிறான். கடும் கோபத்துடன் அவள், கையைத் தட்டிவிட்டுச் செல்கிறாள். அடுத்த காட்சியில், அவன் அதையே
செய்யும் பொழுது, அவள் எதிர்ப்பு சற்றே தளர்ந்திருக்கிறது என்பதை, அவளுடைய மிட் க்ளோசப் கண்கள் காட்டுகின்றன. மூன்றாவது காட்சியில், அவள் எதிர்ப்பு மனோபாவத்தை முற்றிலுமாகக் கைவிட்டு அவன் பின்னால் செல்கிறாள். ஒரு ஆளரவமற்ற பாழடைந்த கோயிலில் சல்லாபிக்கிறார்கள்.

தொ.இ – மூன்று : எதிர்ப்பு தெரிவித்தவர், எதிர்க்கட்சி அன்பர் சொல்வதிலே பிழை இருப்பதாகவும், நுழைந்தது எருமை மாடல்ல, பசு என்று ஆணித்தரமாகப் பேசிவிட்டு அமர்ந்தார்.

இந்த உறவின் மூலமாகக் அவள் கர்ப்பம் அடைகிறாள். ஆனால் அந்த ஆடவன் இதற்குப் பிறகு எங்கும் தென்படுவதில்லை. சில மாதங்களுக்குப் பிறகு, அவளுக்குக் குழந்தை பிறந்து , உடனே மரிக்கிறது. அந்தப் பெண்ணின் தாய், மரித்த சிசுவை, துணியில் சுற்றி எங்கோ கொண்டு போய் போட்டுவிடுகிறாள். அடுத்த நாள் காலையில், அந்தச் சிசு, கோயில் வாசலில் துணி சுற்றிக் கிடப்பதைப் பார்த்து, கோயில் குருக்கள், அக்கிரகாரத்துவாசிகளிடம் முறையிடுகிறார். எல்லோரும் கூடிப் பேசி, இந்தக் குழந்தை, அந்த ஊமைப் பெண்ணுக்குப் பிறந்ததாகத்தான் இருக்கும் என்று முடிவு செய்து, அந்தப் பெண்ணின் தாயைக் கூப்பிட்டு விசாரிக்கிறார்கள். அவள், தனக்கு எதுவும் தெரியாது, அந்தக் கழுதைதான் இப்படிச் செய்திருக்கும் என்று உறுதியாகச் சொல்கிறாள். இனி, அந்தக் கழுதையை உயிரோடு விட்டுவைத்தால் பிரச்சனைதான் அதிகமாகும் என்று முடிவு செய்து, கூலி வேலைசெய்யும் தலித் இளைஞர்களை அழைத்து, அந்தக் கழுதையைக் கொன்றுவிடும் படிக் உத்தரவிடுகின்றனர். சின்னாவும் கொல்லப்படுகிறது.

சின்னான் இறந்த சில நாட்களிலேயே, அக்கிரகாரத்துக்கு வெளியே, சிலர், சின்னானைப் பார்த்தாகச் சொல்ல, அது ஒரு தெய்வாம்சம் பொருந்திய கழுதையாக இருக்கலாம் என்று அக்கிரகாரத்தில் பேச்சு கிளம்புகிறது. அதற்கு ஏற்றார் போல, சில நல்ல விஷயங்களும் – ஓடிப்போன ஒரு மகன் திரும்ப வருகிறான், நீண்ட நாட்களாகக் குழந்தை இல்லாமல் இருந்த புரபசரின் தம்பி மனைவி தாய்மை அடைகிறாள் – நடந்து, அக்கிரகாரத்துக்கு வந்த கழுதை நிச்சயம் ஒரு தெய்வாம்சம் பொருந்தியது என்று முடிவு செய்கிறார்கள்.

அடுத்த முறை, அக்கிரகாரத்துக்கு வரும் புரபசரிடம், ஊர் விடலைகள், நடந்த கதை அனைத்தையும் சொல்கின்றனர். எல்லாவற்றையும் கேட்டுக் கொள்கிறார். குழந்தையையும், சின்னாவையும் ஒரே நேரத்தில் இழந்த அந்த ஊமைப் பெண் எங்கே என்று விசாரிக்கிறார். தலையை விரித்துப் போட்டுக் கொண்டு, கண்களில், வெறுப்பா, கோபமா, வருத்தமா, சோகமா என்று கண்டுபிடிக்க முடியாத நிலையில் தனியாக அமர்ந்திருக்கும் அந்த்ப் பெண்ணின் தோளை ஆறுதலாகத் தொடுகிறார்.

ஒரு சில நொடிகள் தான்.

திரும்பி நடந்து அக்கிரகாரத் தெருவில் நடக்கும் பொழுது, சின்னாவின் தெய்வச் செயல்கள் குறித்து, பேசிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். சின்னாவுக்கு ஒரு கோவில் கட்டவேண்டும் என்று முடிவெடுக்கிறார்கள்.

ஊமைப் பெண்ணும், புரபசரும் சின்னாவின் மண்டையோட்டைத் தேடியெடுக்கும் பொழுது, அதை, அந்த இளைஞர்கள் வந்து வாங்கிக் கொள்கிறார்கள்.

அந்த மண்டையோட்டை நடுவில் வைத்து, ஆக்ரோஷமாக ஆடுகிறார்கள். பின்னணியில் பாரதியின் வரிகள், எம்பி ஸ்ரீனிவாசனின் குரலில் ஒலிக்க, படம் நிறைகிறது.

தொ.இ – நான்கு : நுழைந்தது எருமையா, பசுவா என்ற நீண்ட விவாதத்துக்குப் பிறகு, ஓட்டெடுப்பு நடந்தது. சபாநாயகர், சபைக்குள்ளே வந்தது, எருமை மாடல்ல , பசு மாடே என்று வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த தீர்ப்பை அளித்தார்.