என் வயசிலே இருக்கிற அனேகம் பேருக்கு இந்தச் சிக்கல் வந்திருக்கும்னு நினைக்கிறேன். அதாவது படிக்கற வயசிலே, ‘ நீ யார் ஆளு? கமல்-ஆ? ரஜினி யா?’ ங்கற கேள்விக்கு வர குழப்பம் தான் அது.

ஒழுக்கமாப் படிச்சு, 98 சதவீதம் மார்க் எடுத்து, ரஷ்யன் சர்க்கஸ் இல்லாட்டி காந்தி படம் மட்டுமே பார்த்து, காலையிலே வயலின் க்ளாஸுக்கும், சாயங்கால மத்யமா வகுப்புக்கும் போய்ட்டு வந்து, அது மட்டுமே வாழ்க்கைன்னு நினைக்கிற அந்த ஒரு சதவீத ‘பழத்தை’ விட்றுங்க, மீதம் இருக்கிற ஆவரேஜ் பசங்க நெறையப் பேர் வாழ்க்கையிலே இந்தக் கேள்வி விளையாடி இருக்கு..என் வாழ்க்கையிலும் தான். அது ஆச்சு கனகாலம். எங்க எங்கயோ சுத்தினாலும் கடேசியிலே, ஒரு வலைப்பதிவு துவங்கி, கரக்டா திசம்பர் 12 ஆம் தேதி தலைவருக்கு வாழ்த்துச் சொல்றதுலே கொண்டு வந்து நிறுத்தியிருக்கு…

என்னோட தலையெழுத்து என்னன்னா, நான், ரஜினிகாந்த் ஒரு சாதாரண நடிகர்தான்னும், அவருக்கு இருக்கிற பேருக்கும் புகழுக்கும் அவர் தகுதியானவர் இல்லேன்னும், நம்பும்படியா எழுத/சொல்லக்கூடிய ஆட்களுக்கு மத்தியிலே இருக்கற மாதிரி ஆயிடுச்சு. ரஜினிகாந்த் ஒரு அசாதாரணமான பர்சனாலிட்டிங்கறதை அழுத்தமாக ஆணித்தரமாகச் சொல்லக் கூடிய வொகபிலரி என்கிட்டே இல்லேங்கறதுதான் காரணம் என்பது கொஞ்சம் லேட்டாத்தான் விளங்குது.

அமோல் பாலேகரை விடவும், அசால்ட்டா கலக்கின அய்யம்பேட்டை அறிவுடை நம்பி கலியபெருமாள் சந்திரன் தான் பெஸ்ட் என்று சொல்லும் போது முகம் சுளிப்பவர்களையும் , சமூகத்திலே அடித்தள மக்கள்லேர்ந்து, எலீட் கும்பல் வரைக்கும், பலரும் ரஜினிகாந்த் மீது அபிமானம் வெச்சிருக்காங்கன்னா, அதுக்கு ஏதோ ஒரு காரணம் – நமக்குப் பிடிபடலைன்னாக்கூட – இருக்கும் நம்ப மறுக்கிறவங்களையும், பிடிபடவில்லை என்பதாலேயே அதை ஒரு சமூகக் கோளாறு என்று முடிவுகட்டும் கோஷ்டியையும், ரஜினி காந்த் நடிச்சதிலேயே உருப்படியானது கே.பாலசந்தர் இயக்கிய ஆரம்ப காலப் படங்கள் தான், பிற்காலத்திய மசாலாப் படங்கள் தான் அவரைக் கெடுத்து விட்டன என்று சொல்பவர்களையும், ஈரோ ஒர்ஷிப் பற்றி லெக்சர் கொடுப்பவர்களையும் அறிவுப்பூர்வமான தளத்தில் நின்று எதிர் கொள்வது எப்படி என்று யாராச்சும் சொல்லித் தந்தா தேவலை.

சரி, இருக்கிற வேலையிலே அதை கத்துக்கிட்டு, என்ன செய்யப் போறேன்? பதிலா சிம்பிளா ஒரு பதிவு எழுதலாம். ஜஸ்ட் ஒரே வரி.

இன்னாது?

ஹாப்பி பர்த்டே தலைவரே… கலக்கோ கலக்குன்னு கலக்குங்க…

* Image Courtesy : www.rajinikant.com